İnsanın vakitten daha kıymetli hiç bir sermayesi yoktur. Ne mutlu ona ki o sermayesini en mühim yerde harcar. Bu gün öyle bir devirde yaşıyoruz ki, insan vaktini boşa harcaması için sayılamayacak kadar değersiz  sebepleri önümüze sermişler (Abdülkadir Haktanır)

O yavruların anna ve babaları maneviyatla ilgili bilgilerden, kendileri yoksun yetişmişlerdi. Bu sebepten  Allahın onlara ihsan ettiği en büyük hediye olan evlatlarına manevi bilgileri veremediler. (Abdülkadir Haktanır)

her insan bilhassa Müslüman hassas olacak, seviyesini koruyarak hayatına devam edecek. Çünkü Allah onu kâinatta mümtaz bir şekilde yaratmış. Bakın ne kadar hassastır? En mutlu anındaki şen şakrak vaziyetinde iken bile, aniden gelen bir haber onu kahredebiliyor. Sevinçli ise, o sevinçli halini bozup acılaştırabiliyor. Onun mutluluğunu zir u zeber edip bozabiliyor. Ama neden? (Abdülkadir Haktanır)

Evet nefsani duyguların emirlerine uymadan yaşayacağız. Çünkü: “Nurani ȃlemlere giden yol kabirden geçer ve oranın büyük sȃadetleri buranın  büyük zahmetlerin neticesidir.” (Abdülkadir Haktanır)

Allahtan hidayet dile… O yağmuru “Rahmet”ten bekliyorduk, biz rızkı buluttan. Onun ekmeği Rezzak’tan gelen bir “rızık” idi, ben gibi imanı zaif olan için “besin maddesi”.  “mal”. Onunla aramızda, gizlisiyle ve açığıyla, işte böylesi engeller bulunuyor. (Abdulkadir Haktanır)