Avrupa medeniyeti “tek vucut” değildir; bir tarafta Kur’an’dan ve hakiki İsevilikten ilham alan “Birinci Avrupa”, diğer tarafta ise sefahet ve dalalete düşmüş “İkinci Avrupa” yani Roma felsefesi vardır (Çetin Kılıç)

Gerçek büyüklük tahakküm kurmakta değil, milleti yükseltmekte ve onlara hizmet etmektir. Müstebid lider, gücünü hileden, baskıdan veya halkın korkusundan alır (Çetin Kılıç)

İnsan aciz ve fakirdir, dünyanın ağır yükleri omuzlarındadır. Namaz, bu yükleri geçici olarak kenara bırakıp Kadir-i Zülcelal’e iltica etmektir. (Çetin Kılıç)

Sevgi, insanın en yüce duygusudur. Ancak ebedi ayrılık fikri işin içine girdiğinde, o büyük sevgi, sahibine en büyük işkenceyi çektirir. Sevdiğin birini bir daha asla görmeyeceğini bilmek, onu sevmiş olmanın pişmanlığını getirir (Çetin Kılıç)

Meyvelerin her birinin kendine has tadı, kokusu ve rengi olması; kör bir kuvvetin işi olamaz. Her meyve, kendi lisanıyla “Ben tesadüf değilim, beni yapan zat senin damak tadını biliyor ve sana merhamet ediyor” der. (Çetin Kılıç)