İnsanın yapması gerekenlerden ve ihmal ettiği şeyleri düşünerek hayatının kontrolünü sağlayıp murakabesini yerine getirmelidir. Ve musibetlerden ders alması, Allah’a yönelmesi, sabır ve şükürle karşılaması, iyi bir kul olup hayatına devam etmesidir. Salih bir insan başına musibet geldiğinden hayatını gözden geçirir, ruhunu kirletmiş birisi beni mi buldu diyerek kirini pisini arttırır.

Modern insanın en büyük problemlerinden biri zaman eksikliği değil, dikkat dağınıklığıdır. Gün içinde saatlerimiz var ama o saatlerin içinde ne kadar “gerçekten oradayız”? İşte asıl mesele burada başlıyor.

Maarifin Kalbinde İman Bir çocuğun gözyaşı, bir annenin duâsı, Rabb’in sonsuz rahmeti Ey Rabbim… Kalbimizdeki o minik kıpırtıyı Sen biliyorsun. Bir çocuğun okul koridorunda asılı fenerlere bakarken gözlerinin dolmasını, “Anne, bugün orucumu tuttum, Rabbim beni gördü mü?” diye sormasını… O an, iman kalbe düşer; bir damla gözyaşıyla, bir tebessümle yerleşir. Rabbimiz ne kadar güzel buyuruyor: “Allah, göklerin ve yerin nurudur…”[1] […]

Zihni berrak tutmak, kalbi korumak, hayali temiz tutmak ve toplumu ifsattan sakındırmak için…

Öyle bir hız ve haz asrında yaşıyoruz ki “hiç bir şey kararında kalmıyor”[1] Bu sebeple niyetimizi, amelimizi, âlemimizi, itikadımızı muhafaza etmeye çaba sarf etmeliyiz.