Külliyatın Osmanlıca basılıp neşredildiği zamanlarda şimdiki gibi farklı nüshaların, imla sıkıntılarının, vs nin olduğunu sanmıyoruz. Zira Üstad da hayatta idi ve bütün çoğaltılan nüshalar O’nun tashihinden geçiyordu. Osmanlı harflerinden Latin harflerine ilk çevrilen Âyetü’l-Kübra ve sonrası çevirmelerle sıkıntıların başladığını düşünüyoruz. Zaten yıkılan Osmanlı Devleti sonrası kurulan Türkiye Cumhuriyeti de Latin harflerini kabul ve arkasından Türk Dilini yeniden tanzim ve kaidelere bağlama çalışmaları da henüz tamamlanmamış ve tartışmalar sürüyordu. (Mehmet Çetin’in yazısı..)

Hem oyun, hem eğlence, hem zeka testi, hem kültür, hem de en önemlisi VAHDANİYET ve TEVHİD içeren tefekkür dolu çok harika bir konuya giriyoruz bugün. Bunu da hak ettik galiba. (A. Raif Öztürk’ün yazısı..)

Meczupların bir kısmı ise indallah mahfuzdur, dalalete sülûk etmez. Diğer bir kısmı ise mahfuz değiller, bidat ve dalalet fırkalarında bulunabilirler. Hatta kâfirler içinde de o tür velilerin bulunacağına ihtimal verilmiş. Bunlar muvakkat veya daimî meczup olduklarından, manen “mübarek mecnun” hükmünde oluyorlar. Ve mübarek ve serbest mecnun hükmünde oldukları için, mükellef de değiller. Ve mükellef olmadıkları için de muaheze olunmuyorlar. Kendi meczup velayetleri baki olmakla beraber halkı saptırmayı da sürdürüyorlar. Hem de bilerek bilmeyerek (tıpkı “Gavurcuklarımı koru ya rabbi” diyen Cibali Ali gibi,) dalalet ve bidat ehline taraftar oluyorlar. (Mehmet Ali Bulut’ın yazısı..)

Mesela, Üstad Bediüzzaman için sadeleştirme adı altında ilmi ve manevi şahsiyetini rencide eden aslı şöyle olan “Bil ey gafil, müşevveş Said” cümlesini “EY GAFİL, AKLI KARIŞIK SAİD!” cümlesi ile sadeleştirilmekte. Müşevveş, karmaşık, zor anlaşılan demektir. burada üstadımız müşevveşin yanına “akıl” kelimesini koymamış ki aklı karışık Said diye tabir edilsin ! Bu kelam Risale-i Nur okuyan kişilerin aklına şu suali de getirebilir… (Zahide Aydoğdu’nun yazısı..)

Üstad Bediüzzaman Said-i Nursi’nin Risale-i Nur Külliyatı, ‘koruma dışı eser’ kapsamında basılamayacak. Kültür Bakanlığı Telif Hakları Genel Müdürlüğü girişimleriyle başlatılan çalışmalar kapsamında, Risale-i Nurların, ‘koruma dışı eser’ kapsamında basıldığı ve yapılan işlemin hukuksuz olduğu ortaya kondu. Bediüzzaman’ın eserlerinin, koruma dışı eser kapsamında yayınlanabilmesi için, ölüm tarihi üzerinden 70 yıl geçmesi gerekirken, Risale-i nurlar daha önce ‘koruma dışı eser’ olarak bandrol alınarak basılıyordu.