Risale-i Nur’larda dikkatimi çeken bir husus var ; Risale-i Nur, her zaman her yerde kapısını herkese açmıyor. Bir hocamız, Arapçayı, Farsçayı biliyor, dolayısıyla Osmanlıca onun için çok basitti. Risale-i Nur’ların yüzde altmışı Arapça ve Farsçadır.

Bugüne kadarki hiçbir badire nurlara zarar vermedi ama korkuyorum ki bu yeni girişim onlara zarar verecek! Çünkü bu kere tehlike suret-i haktan görünüyor! Mehmet Ali Bulut yazdı…

“İmânın rükünlerinden en mühimmi, imân-ı billâhdır, Allah’a imândır. Sonra nübüvvet ve haşirdir. Bunun için, bir insanın en başta elde etmeye çalıştığı ilim, imân ilmidir. İlimlerin esası, ilimlerin şâhı ve padişahı, imân ilmidir.” der Konferans’ta Zübeyir Gündüzalp Ağabey. Bu gaye ile, 500 lise talebesi Malatya’da Niyazi-i Mısri vakfında Kur’an-ı Kerim’in bu asrın anlayışına uygun tefsiri olan Risale-i Nur’ları okuma programı için bir araya geldi.

“Quo vadis”, Latince bir soru cümlesidir ve Türkçedeki “-Nereye gidiyorsun?” soru cümlesinin karşılığıdır. İncil’de, Yuhanna 16:5’de bulunur: “16: 5 – At nunc vado ad eum, qui me misit, et nemo ex vobis interrogat me: ‘Quo vadis?”. Türkçesi: “16: 5 -Şimdiyse beni gönderenin yanına gidiyorum. Ne var ki, içinizden hiçbiri bana, ‘Nereye gidiyorsun?’ diye sormuyor.” (Prof. Dr. Mustafa Nutku’nun yazısı..)

1-İslam’ın en üst şemsiye olması, 2-Nurların sadeleştirilmesi ve 3-İmamlarımızın Kur’an’ı doğru okuması konuları yazısına taşıyan Vehbi Karakaş hocamızın yazısı…