Yeğenim’in Ardından (Şiir)

abdurrahmanSanki bir kuş misali
Uçtu gitti dünyadan
Bir insanlık timsali
Yeğenim Abdurrahman

Bizi burda bırakıp
Gitti dar-ül bekaya
Fani dünyadan göçüp
Vardı yüce Mevla’ya

İnsanlarla uyumlu
Tertemiz bir şahsiyet
En önemli düsturu
Sabır ve iyi niyet

Dürüst bir kişi idi
Aynı zamanda da mert
Çok iyilikseverdi
Gönlü tok, çok da cömert

En iyi özellikler
Onda bütünleşmişti
Mevcut tüm güzellikler
Şahsında birleşmişti

Geride bıraktığı
Bütün özellikleri
Bir bir konuşuluyor
O gittiğinden beri

Cenab-ı Allah O’nu
Cennete dâhil etsin
Geri kalan bizleri
Yoluna ehil etsin

Ahmet Tanyeri – DİYARBAKIR
(16.02.2013-Cumartesi)

1 tane yorum yapılmış

  1. hamit dedi ki:

    İnsan, bu dünyada kalmak için yaratılmadı. Ölüm bir köprü gibidir.Sevgiliyi sevgiliye kavuşturur. Ölmek, felaket değildir. Öldükten sonra başına gelecekleri bilmemek felakettir. biz beşerler tüm bunları hep unutur gaflet’e düşeriz.tüm inancımla şunu biliyorumki abdurrahman kardeşimiz bunların bilincinde olan bir insandı.Allahü teâlâ yaşıyanların duâları sebebi ile ölülere dağların büyüklüğü kadar çok rahmet verirmiş.duamız eksik olmasın.yarabbim sen bizleri ve abdurrahman kardeşimizi afet rahmetinle yargıla.sen rahman ve rahimsin…amin saygılarımla

Sende yorum yazabilirsin