Bediüzzaman Said Nursî, Ramazan Risalesi’nin bir küçük risale olarak ayrıca neşri sırasında, yanına iki risaleyi de eklemiş: İktisat ve Şükür. Sonuçta, bu üç risale, birbiri ardınca çıkıyor karşımıza: Ramazan, İktisat, Şükür Risaleleri… Bu sıralama, başlıbaşına önemli. İsraf eden şükredemez. İktisattır nimetin farkındalığın nişanesi ve ancak iktisat edenin başarabildiği bir haldir şükür… (İsmail Örgen’in yazısı..)

Geçenlerde Mary Weld’in “Bediüzzaman Said Nursi Entelektüel Biyografisi” kitabının Isparta hayatı bölümünü okurken, insanda hem tebessüm hem de hayret uyandıran bir olayı yeniden hatırladım

Oruç tutmak, nefis ile yapılan mücadelede zaferi kazanmak demektir. Orucunu tutabilen bir Müslüman, irade ve sabır kahramanıdır. (İbrahim Yardım)

Ey kimsesiz ve garip, Ey Hasta-i biçare, Sakın olma ümitsiz, Her şeye var bir çare
Hasta ve gurbetteysen, Yalnızsan ve kimsesiz, Katı kalplılar bile, Yardımcın olur şeksiz (Ahmet Tanyeri)

Haşirden sonra mahkeme kurulmuş. Ve Âdemoğulları, birer birer hesaba çekilmişler. Bazıları hiç sorgusuz Cennete giderlerken, diğerleri endişe içindeymiş. Çünkü hemen önlerinde Sırat Köprüsü varmış. Bir çoğunun aşağıya düştüğü, geçenlerin Cennet’e ulaştığı köprü… Sayıları milyarlara ulaşan bir topluluk, bu köprüye doğru yola çıkmışlar….