Tek bir kişinin imanının kurtulmasına sebep olan kimse, dünya ve içindekilerden daha hayırlıdır (Abdülkadir Haktanır)

Sabahtan akşama kadar bakar, duyar, konuşur, okur, yazarız. Peki “insan olarak hanemize ne yazıldı acaba” diyebiliyor muyuz? Kişi olarak bir muhasebe edelim, bu konuda kişi kendini en iyi bilir (Eyüphan Kaya)

“Ölüme Çare Bulundu” diye bir haber duysak bu haber bizim gündemimizde birinci sırada olurdu.İşte size tamda böyle bir haber (Çetin KILIÇ)

Arapçadan bize gelen iman kelimesi, inanmak manasını taşır. İmansız insan çok azdır, ama insanın en mühim işi hak dine inanıp ona bağlanmasıdır. Bu zamanda Müslüman Hz.İbrahim gibi araştırıp batıl inançları defettikten sonra hakiki dine sarılması çok elzemdir (Abdülkadir Haktanır)

Yakın tarihin bilenen simalarının yolları aynı zaman diliminde kesiştiği malumunuzdur. Dönemin çalkantılı hadiseleri ve sıkıntılı durumları yakın simaları ya yakınlaştırmış veya birbirinden uzaklaştırmıştır. Hatta öyle ki, son şeyh-ül islam Mustafa Sabri Efendi ve İstiklal Şairi Mehmet Akif gibi zevat ülkeyi terk etmek mecburiyetinde kalmışlar. Elmalılı Hamdi bazı zevat da evinde inzivahayatı sürmüş. İskilipli Atıf Hoca gibi niceleri de İstiklal Mahkemelerinde can vermiş. Bediüzzaman Said Nursi ise ülkenin muhtelif yerlerine sürülmüş ve bir nevi sürgün hayatı yaşamıştır.