Atsız’ın “sayıklama” dediği metinler, aslında aklın ve mantığın süzgecinden geçmiş birer ispat manzumesidir. Küçük Sözler’den Asâ-yı Musa’ya kadar her parça, kainattaki nizamı ve yaratılış gerçeğini pozitivist bilimlerin de onaylayacağı rasyonel bir dille ortaya koyar. Burada hurafe değil, “tahkiki iman” (araştırarak, delil getirerek inanmak) esastır. Bu, ferdin irade imtihanını kazanması için sunulmuş bir zihni disiplindir. Eminim Atsız bunu da görmemiş, anlamamış veya ne demişti “Sayıklama” tabirini kendi için kullanacakken Nursî için kullanmış. Atsız’ın sayıklamaları denilbilir.

Sektördeki bu dengesizlik sürdükçe, operasyonlar da “seçici adalet” tartışmalarını besleyecek. Gerçek değişim, gözaltı listelerinden değil; sahnede, sette, ekranlarda ve yeni neslin zihinlerinde, müspet ve tutarlı rollerle kendini gösterecek. Şüphesiz ki sanat dünyasında söz alan, rol alan herkes eroin kokain bağımlısı değil fakat sanat dünyası içerisinde bu bağımlılık tavan yapmış durumda. Gözaltına alınıp gerekli analizler yapıldıktan sonra tutuklananlar ve serbest bırakılanlar bunu gösteriyor.

İnsanın dört temel duygusu vardır. İrade, Zihin, His ve Latife. İrade duygusunun en yüksek amacı, Allah’a ibadet etmektir. Zihnin ve aklın nihai amacı, Allah’ı isim ve sıfatlarıyla tanımaktır. (Çetin Kılıç)

Şeytan, Kur’an’ın mucizevîliğini sarsmak ve akla şüphe düşürmek için büyük taktiklerle saldırır; fakat insan, sarsılmaz mantık kuralları ve iman hakikatleriyle şeytanı her rauntta alt eder. (Çetin Kılıç)

Cuma hutbesinin asıl amacı, insanlara derin felsefi dersler vermek değildir. Amaç, haftalık bir kongre gibi Müslümanları bir araya getirmek ve Allah’ı, ahireti, farzları hatırlatmaktır. Arapça ibarelerin o ulvi, kutsal ve fonetik yapısı, kalbe hitap eder. (Çetin Kılıç)