İnsan bu dünyaya bir MEMUR VE MİSAFİR olarak gönderilmiş, Çok ehemmiyetli İSTİDAD ona verilmiş, Ve o istidada göre ehemmiyetli VAZİFELER TEVDİ edilmiş. Ve insanı o gayeye ve vazifelere çalıştırmak için ŞİDDETLİ TEŞVİKLER VE DEHŞETLİ TEHDİDLER edilmiş. (Prof. Dr. Himmet Uç’un yazısı..)

Geçen haftaki yazımızı “Bilim, önünde gördüğü masaya bakarak; ‘ben bunun; marangoz ve ustasını, fail ve öznesini denklem ve teorilerime dahil etmeden; nasıl nedenseller ve tasvir edip, açıklayabilirim?’ sorusunun cevabı peşindedir!.. (Ayhan Küflüoğlu’nun yazısı..)

Yaklaşık 7000 sayfayı bulan ve belgeleri konuşturan 6 ciltlik eseri bitirmek üzere olan kardeşinize, yakın dostlarım bir Son Söz kaleme al dediler. Kısacık aklımla kendime göre bazı şeyleri tasavvur ettim ve kalem oynatacaktım ki, elime Bedîüzzaman’ın vefatından sonra, Risâle-i Nur hakkında yapılan doğru-yanlış konuşmalara ve bazan da iftiralar üzerine, Risâle-i Nur’un rükünlerinin kaleme aldığı lahika geçti (Prof. Dr. Ahmet Akgündüz)

Akıl; hislerden gelen mesajları bilgiye dönüştüren, o bilgi üzerinde derinleşen, yeni hedeflere uzanan ve bütün bunları kalbe intikal ettirmekle onda hayret, muhabbet ve iman feyizlerinin doğmasına vesile olan müstesna bir mahluk… İnsana en büyük bir İlâhî ihsan… Bir hayvan da önüne konulan gıdasını afiyetle yer… Ama, o gıdanın meydana gelmesi için güneş ışığından gece ve gündüze, havadan suya kadar çok […]

Yoklukta kalmayıp var olmak, cansız olmayıp hayata kavuşmak, hayvan olmayıp insan olmak, dalâlette kalmayıp hidayete ermek, imanın bir nuru olan muhabbet nimetine mazhar olmak… (Prof. Dr. Alattin Başar’ın yazısı..)