Bu dünyada bizim varlığımız bir garip muamma. Dünyayı  bu kısa ziyaretten maksat nedir? İyi bilmiyoruz. Ancak İlahi  bir maksada benzediğini biraz seziyoruz. Her günkü hayata bakınca şunu anlıyoruz: İnsanlar bu dünyada kendisi için olmaktan ziyade başkası içindir. Hareketlerimize bakıyorum: Dış ve içi tazyikler, zaruretler altında bu hakikatler sudur ettiğini görüyorum (Abdulkadir Haktanır)

Kardeşlerinizin meziyetlerini şahıslarınızda ve faziletlerini kendinizde tasavvur edip, onların şerefleriyle şâkirane iftihar etmektir. Ehl-i tasavvufun mabeyninde “fena fi-ş şeyh, fena fi-r resul” ıstılahatı var. Ben sofi değilim. Fakat onların bu düsturu, bizim meslekte “fena fi-l ihvan” suretinde güzel bir düsturdur (Abdülkadir Haktanır)

“Din kolaylıktır!” buyuruyor Aleyhissalatuvesselam. Biz bu kolaylığı daha çok ‘şıklardan kolay olanla amel etme’ bağlamında takva/fetva eksenli yorumlasak da, bence, ondan ötede ‘dinin kainatla uyumudur’ vurgu yapılan…
(Ahmet AY)

Bize “Daha kolay okuyacaksınız” dediler. Bir gecede okumayı unuttuk. Bu suretle, kolaylık denen şeyin “ilim ve irfan yükünden kurtulmak” mânâsına geldiği anlaşılmış oldu.
(ÜMİT ŞİMŞEK)

Bir cenazeyi uğurlarken Batı’lı gayrimüslim bir müzisyenin bestelemiş olduğu bir “Cenaze Marşı” eşliğinde yavaş yavaş yürümenin, uğurlanan cenazeyi topluca alkışlamanın, ağıtlar okumanın, onun vefatının yıldönümlerinde kulakları tırmalayıcı tiz sesli sirenler çalmanın, saygı duruşlarında bulunmanın, vb, İslâm’ın kaynaklarında tavsiye edilmemiş şeyler yapmanın o cenazeye faydası olur mu?
(Prof. Dr. Mustafa Nutku)