Irkçılık eğilimleri İslâm dünyasında on dokuzuncu yüzyılın sonlarında canlanmaya başlamıştır. Özellikle Fransız ihtilâlından sonra hızla yayılan menfi milliyetçilik, Osmanlı içinde yaşayan farklı milliyetlerin kan bağına dayalı milliyetçiliği harekete geçirmiştir. (Rüstem Garzanlı)

Cenab-ı Allah’ı herkes bildiği şekliyle sever ve sevmelidir. Yeter ki kul; Allah ile sevgi ve tevazu bağını koparmasın. Kemâlin alâmeti tevazu ve sevgidir. İhlas, sadakat ve sünnet-i seniye dâhilinde bilerek ve inanarak tevazu göstermektir. (Rüstem Garzanlı)

İslâmiyet’in ruhu ile yaşayan bizler, yani Türk ve Kürtler ayrı iki millet olsalar da, birbirlerine kenetlenmiş bir vücut hâlindedirler. Bin seneden beri beraber yaşamış bu insanların birbirlerinden ayrı yaşamaları düşünülemez. Çünkü bu halkın başka dostu ve yakını yok, başka seveni de yoktur. Kader bu insanları birleştirmiştir. Yaşasın kardeşlik…(Rüstem Garzanlı)

Memleketin birçok yerlerinde isyanların başladığı o dönemde, Bediüzzaman Said Nursi, hamallara nasihatlerde bulunur, doğu illerinde nüfuzlu şahıslara telgraflar çeker, oradaki gerilimi hayli yatıştırır, İstanbul’un muhtelif yerlerindeki askeri taburları dolaşarak nasihatlerde bulunur. (Rüstem Garzanlı)

Peygamber Efendimiz (asm)’ın hatadan muaf olarak bildirdiği bakış,” ansızın göze çarpan ilk bakıştır.” Göz namahrem üzerinde durursa “bakışı bakışa eklemek olur.” Haram olan gözün ihaneti ve alçak nefsin keyfiyeti olur. (Rüstem Garzanlı)